Είμαι απο εκείνη τη μερίδα του μουσικόφιλου κοινού που για διάφορους λόγους προτιμώ να πηγαίνω σε συναυλίες και φεστιβάλ, παρά σε παραστάσεις καλλιτεχνών σε μαγαζιά. Απλά δεν μου αρέσει να κάθομαι σε ένα μαγαζί και να παρακολουθώ το συγκρότημα/καλλιτέχνη, μέσα απο καπνούς και μπουκάλια ουίσκυ των θαμώνων του μαγαζιού, οι οποίοι φωνάζουνε και δεν σε αφήνουν να απολαύσεις τη μουσική, σε μια ατμόσφαιρα φαστ-φουντ διασκέδασης...τόσο που θυμίζει σκυλάδικα δηλαδή!

Έτσι μετά απο αρκετό καιρό απουσίας μου απο μαγαζιά, αποφάσισα να πάω στην Αυλαία στο Βοτανικό, την περασμένη παρασκευή για να παρακολουθήσω τους αγαπημένους μου Χαΐνηδες. Το όνομα Αυλαία έχει πέσει στην αντίληψη μου εδώ και αρκετό καιρό λόγω του μουσικού του προγράμματος, και ήθελα ούτως ή άλλως να το επισκεπτώ. Παρασκευή βράδυ λοιπόν (γύρω στις 22.30) και η Αυλαία έχει αρχίσει να γεμίζει από κόσμο, όχι σε ασφυκτικό σημείο όμως. Ιδιαίτερα άνετος χώρος, με πολλά τραπεζάκια που δεν μου δημιουργούν όμως την αντιπάθεια στην οποία αναφέρθηκα στην αρχή αυτού του κειμένου!

Έχουμε λίγη ώρα πριν αρχίσει να παίζει το συγκρότημα και έτσι μπορούμε να χαζέψουμε το πρόγραμμα του Νοέμβρη...και τι πρόγραμμα δηλαδή! Μακράν το πιο προσεγμένο πρόγραμμα σε μαγαζί στην ΑΘήνα, για το χώρο της έντεχνης και παραδοσιακής μουσικής. Πέρα απο τις 4 εμφανίσεις των Χαΐνηδων μέσα στο Νοέμβρη, το πρόγραμμα περιλαμβάνει τον αρμένιο δεξιοτέχνη του ούτι Haig Yazdjian, τους Χειμερινούς Κολυμβητές, την κομπανία του Δημήτρη Μυστακίδη, τον μυτιληνιό Σόλων Λέκκα, καθώς και μια σειρά απο καλλιτέχνες που προσωπικά δεν έχω ακούσει αλλά ανυπομονώ! 

Αυτά όσον αφορά την Αυλαία και το πρόγραμμά της, η ώρα έχει πάει λίγο μετά τις 23.00 και οι Χαΐνηδες εμφανίζονται στη σκηνή! 

 

χαήνιδες

 

Για τις επόμενες 2 ή 3 ώρες είχαμε την ευκαιρία να παρακολουθήσουμε ένα φοβερό πρόγραμμα απο τους Χαήνηδες, οι οποίοι έπαιξαν αγαπημένα κομμάτια απο τη δισκογραφία τους, αλλά και πολλές εκπλήξεις...εκπλήξεις όπως το δεκάλεπτο με τις κονδυλιές, στο οποίο η τραγουδίστρια Μαρία Κώτη και ο λυράρης Δημήτρης Αποστολάκης αντάλλασαν πανέμορφους στίχους, άγνωστο σε μένα αν είναι δικής τους έμπνευσης ή πρόκειται για κάτι παραδοσιακό, αν και καμία σημασία δεν είχε εκείνη την ώρα. Οι Χαήνηδες και οι μουσικοί που τους συνοδεύαν είναι όλοι δεξιοτέχνες, και ό,τι και να γράψω είναι ειλικρινά απο την καρδιά μου,  ακόμα και αν ακούγεται σαν εμπορική διαφήμιση...

Σε τι να πρωτο-αναφερθώ; Στον φοβερό μουσικό με το κρητικό λαούτο, που όταν έπιασε το μπουζούκι χάσαμε τη μπάλα με το καθαρό παίξιμο; στην υπέροχη και βαθιά φωνή της τραγουδίστριας Μαρίας Κώτη, με την ζεστή της παρουσία στη σκηνή; στην ξεχωριστή φωνή του τραγουδιστή, η οποία δένει αρμονικά το σχήμα;  Θα ήταν κρίμα να μην αναφερθώ στους υπόλοιπους μουσικούς, στον πνευστό (βουλγαρικό καβάλι και νέι, αν κατάλαβα καλά, μαζί με γκάιντα και κλαρίνο!), και στον ψηλό της ομάδας με τα 'περίεργα' μουσικά όργανα (ένα κρουστό στο οποίο καθόταν πάνω του και το χτύπαγε, και κάτι που έμοιαζε με τουμπερλέκι με ένα ιδιαίτερο φως!). Ξεχωριστή φυσιογνωμία όπως πάντα ο Δημήτρης Αποστολάκης, με λύρα του και τις παρεμβάσεις του, αφορμή για προβληματισμό.

 

χαήνιδες


8 Νοέ, 2009 από podilatis

σχόλια: 0


Όνομα

Email (απαιτούμενο, δεν θα δημοσιευτεί)

Website (προαιρετικό)